X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 6 شهریور‌ماه سال 1396 @ 09:19

و مایی که همه حلقه های یک زنجیره ایم

1- بهاره رهنما

بهاره رهنما همیشه برای من قابل تحسین بود، برای اعتماد بنفسی که داشت و کلمات با احساسی که توی نوشته هاش به کار می برد و زیبایی هایی که به تصویر می کشید چه حالا از خودش و یا اطرافش. وقتی دیروز خبر عروسی ش رو شنیدم بی شک مثل خیلی ها وقتی اون رو در قامت لباس عروس دیدم، تعجب کردم. می دونید زندگی اکثر خانومهای ایرانی بعد از ازدواج و بچه دار شدن تموم شده و منحصر به روزمرگی میشه. البته خیلی مهمه یه آدم چطور به خودش نگاه کنه و چطور خودش و توانایی هاش رو باور کنه و هر روز یه قدم برای رشدش برداره. بی شک هر کس توی زندگیش خواسته و ناخواسته با مشکلاتی درگیر بوده و هست و کسی می تونه مدال موفقیت به خودش بده که راه رو بره ولو اینکه بیراهه اذیتش کنه اما مهم رفتنه و تجربه کسب کردن و سعی دوباره کردن.

تبریک به بهاره رهنمای زیبا و جسارتش و اینکه خیلی از تابو ها رو شکست و بعنوان یک زن ایرانی خودش رو در محدود نکرد. (بهاره رهنما هر شخصیتی داره و هر ژن خوبی داره و حالا با هر ژن خوبی وصلت کرده و چه و چه و چه مهم نیست حداقل برای من که پیگیر کار هاش بودم و خیلی اوقات تحسینش می کردم و می کنم این مهمه که اضافه وزن و طلاق و ... شاید بهش قدرت دوباره برای زندگی بهترداد.)


2- مسعود شجاعی

می دونید بعضی اوقات بعضی رفتارا که اتفاقن توی جامعه ی زن زده ما کم هم نیست، آدم رو اذیت می کنه. مثلن مورد نیلوفر اردلان کاپیتان ارزشمند فوتسال ایران که بخاطر ممنوع الخروجی همسرش اجازه حضور توی بازی های آسیایی رو نداشت سکوت خیلی از فوتبالیستها و فوتسالیستهای مرد برای من اصلا قابل قبول نبود. حمایت بنظرم زن و مرد نداره. وقتی انسانی و می دونی یک رفتاری نادرسته و داره به منی که توی یک جمع هستم آسیب می زنه حمایت همه جانبه باید انجام بشه. مسعود شجاعی یک تنه از فساد فوتبال ایران گفت، از تج.اوز هایی که به کودکان در فوتبال شده و ... و در حضور رییس جمهور از حضور زنان در ورزشگاه سخن گفت ورزشگاهی که  فقط زنان در وقت انتخابات می تونن برن و از نامزد مورد نظر حمایت کنند که اونجا هیچ آسیبی تهدیدشون نمی کنه بلکه تشویقشون هم می کنه حامی مردی باشه که قراره آینده ای برای کشور رقم بزنه که اتفاقن هر دو جنس زن و مرد توش آزادانه نفس بکشن.

اون موقع هم سکوت خیلی از هم صنفهای شجاعی غیر قابل باور بود اما این پسر شجاع فوتبال ایران همچنان شجاع موند و از موضع خودش کوتاه نیومد. شجاعی به تیم ملی دعوت نشده (بنا به دلیلی که همه می دونن) و این یعنی شجاعت و راستی این پسر بر همگان بیشتر آشکار شد. با اینکه چند سالی فوتبال نمی بینم اما شجاعت و مردانگی ت همیشه ورد زبانهاست. نترس و ادامه بده و بدون که اگه حافظه تاریخی ملت فراموشکار ما رفتار ارزشمندت رو اگر چه یاد نیاره  تو حداقل پیش باور ها و عقاید و وجدانت آسوده ای.