X
تبلیغات
رایتل

خدمات وطنی + دو تا پ.ن

چهارشنبه 2 اسفند‌ماه سال 1396 ساعت 15:27

1- اپراتور ایرانسل بشدت اپراتورِ دزد و ناصادقی هست. شارژ که ازش میخری، وقتی استفاده جهت مکالمه هم نداری می بینی نیمی از شارژت مصرف شده. شارژ نت هم که فقط هزینه می کنی و مدت زمان استفاده ازش کمه با هزینه ای که برای خریدش میدی. بدتر از اون اپراتور همراه اولِ با اینکه اصلن خدمات نداره در دزدی چیزی از ایرانسل کم نداره. باز ایرانسل 4 تا خدمات داره. بنده بعنوان استفاده کننده ی هر دو اپراتور اعلام می کنم که ما که دست مون به جایی بند نیست اما خدا توی قرآن گفته که از حق الله میگذرم اما از حقُ ناس نه.

2- بانک قوامین بانکیِ که توی مناظره انتخابات جهانگیری از قالیباف سوال می پرسه که این بانک تون که مثل قارچ تو شهر منتشر شده وضعش الان چه طوریه داره ورشکسته میشه، حقوق مون اونجا واریز میشه و هر بار ما رو دق میده تا دریافتش کنیم.ما که دست مون به جایی بند نیست اما خدا توی قرآن گفته از حق الله میگذرم اما از حقُ ناس نه.


3- از شرکت اینترنتی نور نگار که قطعات دوربین می فروشه کیت تمیز کننده لنز خریدم و هود لنز. حالا بماند که همون هود رو برام نفرستادن و جواب ایمیل منو ندادن، بسته بندی رو تو جعبه شیرین عسل و آدرس رو با خودکار روی جعبه نوشته بودن. ما که دست مون به جایی بند نیست اما خدا توی قرآن گفته از حق الله میگذرم اما از حقُ ناس نه.


پ.ن.1: والا این روزا با اتفاقات و درگیری های لحظه ای اعصابی برای آدم نمی مونه تا در موردش صحبت کنه، اصلن با کی صحبت کنه بحثه. اونقدر ما با این زندگی سازگاری پیدا کردیم که زشتی هاش جز جدایی ناپذیر زندگی مون شده.

پ.ن.2: کسی کافه پیانوی شبکه ی جم رو می بینه؟ به ولله از سریالای خودمون خیلی بهتره


مرگ پایان کبوتر است سهراب

یکشنبه 29 بهمن‌ماه سال 1396 ساعت 14:44

تسلیت نوشتن را همه ی ما خوب بلد شدیم این سالها.

از صبح به این  فکر می کنم مرگ من چطور خواهد بود؟

هواپیمایم سقوط خواهد کرد؟

در زلزله و سیل تلف خواهم شد؟

تصادف ناکارم خواهد کرد؟

سرطان جان مرا می گیرد؟

هوای آلوده ریه ام را از کار می اندازد؟

و ...

اصلا امیدی به مرگ طبیعی ندارم.


صبر برای بازماندگان حادثه سقوط هواپیمای تهران- یاسوج

من باید تمرین کنم

پنج‌شنبه 26 بهمن‌ماه سال 1396 ساعت 10:35

هر چی زمان به جلو می ره بیشتر بهم ثابت میشه آدمها با بالا رفتن سن نیاز به توجه و دیده شدن دارن. پارازیت و روغنهای پالم و آب و هوای نامطلوب هم شاید تاثیرگزاره روی این قضیه.(چون توی ایران زندگی میکنم این مورد رو خیلی شاهدم وگرنه از دنیای خارج که خبر ندارم شاید یک موضوع فراگیر جهانی باشه).

حس سیری ناپذیر انتقاد به آدمها، موقعیتها، تفکرات، باور های دیگری و ... در کشوری مثل ایران که تریبون خوبی برای انعکاس دادن این مجموعه رفتار هاست آدم رو به ترس میندازه که ما از درون چقدر آشفته و افسرده ایم. تاختن به حریم دیگری رو جز اوجب واجبات می دونیم برای اینکه بگیم ما هم حرفی برای گفتن داریم و حق ضایع شده ی خودمون رو از دیگری به طرز خفت باری طلب می کنیم.

من از دنیای بی عشق و محبت آدمها می ترسم. از دنیایی که تنفر طناب کلفت تری شده تا محبت. دنیایی که در روز هزاران هزار کودک متولد میشه تا فقط نام فامیل یک خاندان رو یدک بکشه و آرزو های برآورده نشده ی یک پدر و مادر رو زندگی کنه. من از دنیای بی مهری و خیانت و تجاوز می ترسم. من از دنیای هیولاوار سلبریتی های این سرزمین می ترسم. من از آینده ی فقر مالی کودکانمون می ترسم که تو بزرگسالی انتقام این فقر رو از دیگران خواهند گرفت من اما در کنار ترسهام باید تمرین کنم به خوب بودن چون مطمئنم همونطور که زشت دیدن و زشت گفتن و زشت اندیشیدن قابله نشره زیبا دیدن و زیبا گفتن و زیبا اندیشیدن هم قابل درک و قابل انتشاره. باید باید تمرین کنم، من باید هر روز باید بجای ترس شجاعت رو تمرین کنم.

( تعداد کل: 449 )
   1       2       3       4       5       ...       150    >>