درس زندگی

امروز آخرین پنج شنبه سال نود و یکه. خیلی ازین آخرین پنج شنبه اومده و رفته، با این حال زندگی جریان داره با همه خوبی ها و سختی ها. امروز که از پشت پنجره محل کارم به درختها و گلهای توی باغ نگاه میکردم دیدم چقدر سبز شدند و چشم رو با این زیبایی شون نوازش میدن. من روز های بی برگی شون رو هم دیدم و روز هایی که برف قامت شون رو به پایین می کشید اما امروز قد علم کردند و استوارند.
دارم مرور می کنم یکسالم رو در این آخرین پنج شنبه سال. توی این 361 روز اتفاقهای زیادی برام افتاد و درسهای بزرگی گرفتم.
وقتی سه ماه پاییز رو سه بار مریض شدم یا درد دندان امانم نمی داد بزرگترین درس زندگی رو گرفتم که سلامتی بالاترین ثروت و دارایی منه اگر چه بار ها سالم بودم و بیماری به یادم آورد که این ثروت بزرگ رو دارم.
زندگی جریان داره چه بخاهیم و چه نخاهیم اما برای اینکه ملکه ذهنم بشه، اینجا این نکته رو به خودم گوشزد میکنم:
هر که هستم در هر پست و مقام و هر مرتبه و ثروت و هر سواد و دانش و آگاهی یاد بگیرم اول آدم باشم.
باران نوشت1: الان که داشتم این متن رو می نوشتم یکی از همکارا یه کارت عروسی آورد. اینم یه اتفاق خوب که شادی دیگران هم یه نعمته. ایشالا خوشبخت شن
باران نوشت 2:دوست داشتید درسهای این یه سال رو برام بنویسید. خدا رو چه دید شاید یه کتاب بشه از روش نوشت.
باران نوشت 3: آهنگی که این روز ها گوش میدم، "نگرانت میشم" از ابی

مارمولک

" فکر نکنید خداوند شما را فراموش کرده. شاید درهای زندان به روی شما بسته باشد اما درهای رحمت خداوند همیشه به روی شما باز است.

اینقدر به فکر راههای دررو نباشید. خدا که فقط متعلق به آدمهای خوب نیست. خدا، خدای آدمهای خلافکار هم هست و فقط خود خداست که بین بندگانش فرقی نمی گذارد.

او اِند لطافت، اِند بخشش، اِند بی خیال شدن، اِند چشم پوشی و رفاقت است.

رفیق خوب و با مرام ٫ همه چیزش را پای رفاقت می دهد. اگر آدمها مرام داشتن هیچوقت دزدی نمی کردند و متاسفانه بعضی آدمها تک خوری می کنند. این بد روزگار است.

بایستی ما یک فکری به حال اهلی شدن آدمها بکنیم ...اهلی کردن یعنی ایجاد علاقه کردن ...و این تنها راه رسیدن به خداست ٫ که بسیار هم مهم است ... و البته کسی را به زور نمیتوان وارد این مسائل کرد "

درود به قلم پیمان قاسم خانی