وطن

ازینکه در بین شما مردم شجاع زندگی می کنم به خودم می بالم. 

بدونید از هر کدوم از شما یکی هست.

 خیلی خیلی مراقب روح و روان و سلامت جسم تون باشید.

وطن یعنی من، تو، ما

مردم شجاع تهران، اصفهان، کردستان، ... ایران دمتون گرم. امیدوارم شادی دسته جمعی رو جشن بگیریم همه با هم.

دوستتون دارم.

زن

سوگ فقط گریه نیست.

گاهی انسان برای زنده ماندن در دل غم

می رقصد.

به الاهه حسین نژاد فکر می کنم. به خانواده ش. اینکه سیستم چرخه ی خشونت رو باز تولید کرده تا زنان و دختران این مملکت امنیت نداشته باشند چه در بطن جامعه و چه در دل خانواده.

به زنانی زیبا و قوی و جوان فکر می کنم که بر مزار پاره ی تن شون سخنرانی می کنند، محکم و استوار فریاد می زنند و دادخواهند.

به مادری فکر می کنم که با لهجه ی زیبای گیلکی بر مزار عزیزترینش شیون می کنه و از آرزوهای به ثمر نرسیده ی فرزندش که در خاک منزل گرفته میگه.

به دختران پروانه خجندی فکر می کنم که با چه دردی بر سر مزار مادرشون آهنگ مهستی رو فریاد می زنند.

به مهسا امینی فکر می کنم که  نامش رمز شد.

زنان  این مملکت چه رنجها که کشیدند و چه راه طولانی و پر شیب و فرازی رو طی می کنند.

زندگی نباید اینهمه رنج برای زنان این سرزمین رقم میزد.

چه بخواهیم چه نه زنان بخش مهمی از جمعیت این مملکتند. 

این متن برای اونهاست که میگن الان وقت مطالبه حقوق زنان  نیست ...