...

روز جمعه با گروه کوه نرفتم و با دوستم صبحانه رفتم بیرون

چون هفته ی شلوغی رو پیش رو دارم و خستگی اون پیمایش برام می موند.

دیروز از کار دو ساعت مرخصی گرفتم و رسیدم باشگاه و یکساعت تمرین کردیم برای مسایقه روز جمعه

بعدش بدو بدو اومدم خونه و یه دوش سریع گرفتم و لباسامو انداختم تو ماشین و رفتم کلاس خطاطی.

بعد کلاس هم نوبت ناخن داشتم.

رسیدم خونه 8 و خورده ای بود

تا شام خوردم و لباسامو پهن کردم شد 9 شب.

یه چای مراکشی داشتم دو استکان اونو خوردم انگار پرتاب شدم بهشت از بس عالی بود.

یه قسمت سریال هم از موبایل دیدم دیگه ساعت 11 چشمام سنگین شد و خوابیدم با صدای بارون زمستانی

از خودم راضی بودم برای برنامه های دیروز. هنوز اونقدر پیر نشدم که خسته بشم از چند تا فعالیت تو روز 

فردا هم همین رواله تا روز جمعه که مسابقه داریم.

من و هم تیمی هام داریم صد مون رو میذاریم تا بین اول تا سوم بشیم.

باید مقام بیاریم.

با این نرخ دلار انگاری بازم خبرایی شده تو مملکت. خدا خودش به داد ملت برسه

هفته ی شلوغ

خیلی کم پیش میاد من کاری رو فراموش کنم یا چیزی رو جا بذارم.

الان که یادم میفته ساک باشگاه رو جا گذاشتم خونه اعصابم خورده.

از سرویس پیاده شدم باید برم خونه و ساک رو بردارم و برم باشگاه و همین تقریبن 25 دقیقه وقتم رو میگیره 

بیشتر ازینکه چرا یادم رفته دارم اذیت میشم.

همکارم شیرینی خونه جدیدش رو آورده. 

تازه خونه خریده و اثاث کشی کرده. امیدوارم اون عطر بدبوشو تو اثاث کشی یا گم کرده باشه یا شکسته باشه شیشه ش 

ایشالا همه صاحبخونه بشن.

منم شانس اینو داشته باشم یه خونه برای خودم داشته باشم. آرزوی سالیان سال منه مستقل شدن تو خونه خودم.

اینکه خواب مدیر سابقمو دوباره دیدم، حالمو خراب میکنه.

نمیدونم چرا میاد تو خوابم عوضی. 

اینهفته بشدت شلوغه و آخر هفته طوفانیه. بعد سالها دوباره دارم تو مسابقه بسکتبال شرکت می کنم. این بار هم بازیکن هستم هم مربی.

از دو هفته پیش که مربی خودم اعلام مسابقه کرده کلی ذوق دارم. نهایت تلاشم رو میکنم هم تیمم مقام بیاره هم یه نتیجه ی تیمی عالی رقم بزنیم.

فارغ از نتیجه، بسکتبال منو همیشه ذوق زده میکنه و انرژی خوبی بهم میده