؟؟؟

کی به انداختن سنگ پیاپی در آب

ماه را می شود از حافظه ی آب گرفت؟!

فاضل نظری

این روزها

خیلی از باشگاهها عکس چوپان رو پایین آوردن و عکس مسعود ذات پرور عزیزمون رو نصب کردن رو دیوارهاشون.

دارم به این فکر میکنم چقدر انسان شریف داریم که قهرمان زندگی خیلیها هستن اما اسم شون، عکس شون جایی نیست اما مرگ شون دل خیلی ها رو به درد آورده.

به سارا ابراهیمی فکر می کنم. اون دختر با اونهمه زیبایی کی فکر شو میکرده بره تو خیابون و اون مدلی کشته بشه. 

چقدر این روز ها این آدمها روی تفکرات مون تاثیر گذاشتن و باعث شدن صحبت کردن مون تغییر کنه و آگاه بشیم و آگاهانه فکر و صحبت کنیم. این یعنی رشد و بلوغ و اما ای کاش با مرگ این عزیزان به این بلوغ نمی رسیدیم 

کاش همه ی اینها خواب بود.

کاش

چقدر حرف داشتم بنویسم. همه از ذهنم پرید