X
تبلیغات
زولا

تو مسوولی

سه‌شنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1393 ساعت 15:15



شازده کوچولو
اثر: سنت اگزو پری
ترجمه: احمد شاملو
برچسب‌ها: کتاب نوشت

اندر مزایای ازدواج جهت رفاه حالِ همکاران

دوشنبه 29 اردیبهشت‌ماه سال 1393 ساعت 14:35
یکی از مزایای ازدواج همکارانِ مجرد برای سایر همکاران، با محبت سخن گفتن، استفاده از کلماتی چون: خاهش می کنم، متشکرم، لطف می کنید، (با توجه به اینکه کلمات قبلیِ شان به شدت عامرانه و دستوری بوده)، کلی تحویل گرفتن و احوالپرسی بی سابقه، قربان صدقه رفتن طرف مقابل و کلیه ی مزایایی که به نفع سایرین می باشد، هست. دیدم که می گویم. والا
خدایا، خداوندگارا نعمت زوج خوب را به باقی همکارانِ مجرد عنایت فرما تا حداقل یک چند ماهی از گزند حملات تند و تیز لفظی شان در امان باشیم. الاهی آمین...


بی نهایت از  همسر آقای "ش" ممنونیم که کاری کرده اند کارستان زیرا که ایشان این روز ها بسیار خوش اخلاق هستند. راست می گویند عشق معجزه می کند ...

برچسب‌ها: همینجوری نوشت

بی خبرم از خودم

یکشنبه 28 اردیبهشت‌ماه سال 1393 ساعت 12:45
هر روز صبح که میخاهم بروم سر کار، آقا قدرت را می بینم که با دوچرخه اش از خیابان رد میشود تا برود مغازه اش. آقا قدرت سر کوچه مان سوپر مارکت دارد. یعنی از خیلی سال پیش که من خیلی کوچک بودم، مغازه اش پابرجا بود. همه جور وسایل در مغازه اش پیدا میشد، از شیر مرغ بگیر تا جان آدمیزاد. آنوقتها که هنوز تخم مرغ شانسی و انواعش به بازار نیامده بود، روی چوب اسکمو با خودکار قرمز می نوشت "جایزه" و بعد چوبش را می انداخت داخل قالب اسکمو. بچه ها با چه ذوقی می رفتند درِ مغازه اش به هوای جایزه، اسکمو می خریدند و وقتی به چوبش می رسیدند و اثری از نوشته نبود، نا امید نشده و دوباره پولشان را بابت اسکمو می دادند تا شاید اینبار فرجی شود.
آقا قدرت با اینکه وضع مالی خوبی دارد اما هر روز با دوچرخه خیابان را گز می کند. آقا قدرت خیلی گرانفروش است. شاید خیلیها بگویند او خسیس است که ماشین بیرون نمی آورد اما من هر زمان او را می بینم یک آفرین از ته دل به او می گویم.  شاید از خساستش باشد اما به نظرم او بی آنکه بداند با این کارش محیط زیست را آلوده نمی کند و بعد اینکه سالمتر می ماند و یک ورزشی هم می کند.
گاهی فکر می کنم من که به فیض بوقم ماهی یکی دوبار سر می زنم و از وایبر و وی چت استفاده نمی کنم و اس ام اس زدن را دوست ندارم و تلفنی احوالپرسی و کار ها را پیگیری می کنم حتمن از نظر امروزی ها مثل آقا قدرت هستم که با داشتن همه ی امکانات باز هم از دوچرخه استفاده می کند...
اصلن همه ی امکانات و پیشرفت تکنولوژی با اینکه
برای آسایش آدمها اختراع و تولید شده اما همین آدمها به راحتی از هم دور می شوند و بسنده می کنند به آلبومهای دیجیتالشان.
امروز به نادیا گفتم: هوا اینجا خیلی گرمه، عجیب مثل نیمه ی مرداد ماه می مونه.
نادیا جواب خیلی قشنگی داد و گفت:
خوبه نصف بیشتر سال هوا گرمه و احساسات ما داره یخ میزنه. اگه کشور سردسیری بودیم چی؟
حق با نادیا بود و راست می گفت. وقتی به بهانه سختی زندگی از هم دور می شویم و خانه ی امن ما می شود چند اینچ مانیتور، وقتی دردل هایمان نه از رنگ دلداری ست که از جنس شکایت و گله گذاری ست، وقتی ملاک خوشی ما همسایه است و رنگ و لعابش و ماشین میلیاردی اش، وقتی مدرک علمی مان بالاست و درک عملی مان زیر خط فقر، آنوقت است که دوچرخه ی آقا قدرت و گلهای لاله ی وسط میدان و دست فروش کنار خیابان و ... نه دیده می شود و نه درک. شاید ما گم شدیم در روزمرگی، در توقعات نا به جا، در هدفهای بی ثمر، اصلن در خودمان. وقتی رضایت درونی نداشته باشیم،
ستاره شدن هم کمکی به ما نمی کند.

برچسب‌ها: دست نوشت
( تعداد کل: 25 )
   1       2       3       4       5       ...       9    >>